Het Panamakanaal doorvaren was uitermate boeiend bij de sluizen met de locomotiefjes en indrukwekkend door de ongerepte jungle onderweg aan zowel bak- als stuurboord.

Bij een bezoek aan Panama City bestelde ik een glas bier in zelfgemaakt Spaans, waarop er voor iedereen een riante Chinese rijsttafel werd geserveerd waarvan de prijs ons met verbijstering sloeg. Het was überhaupt merkwaardig hoeveel poen je in iedere haven toch weer kwijt was.

In Miami Beach (Fl) of eigenlijk Port Everglades huurden we een auto waarmee Roman ons langs de voornaamste opzichtigheden chauffeerde. Hier en in Nassau op de Bahama’s genoten we nog prachtig weer, maar toen hadden we het mooiste toch wel achter de rug.

Op de Atlantische Oceaan werd het allengs frisser en was het verblijf in de Ocean Bar met z’n glazen wand aanlokkelijker dan aan dek. Southampton hebben we door de patrijspoorten toegewuifd. En zo keerden we terug in Amsterdam, behouden zoals dat heet voor nieuwe ervaringen.

Ik zou graag schrijven dat we na honderd dagen in een mistige, regenachtige, echt Nederlandse herfst aankwamen maar nee, na de omslachtige ontscheping besloten we met een afscheids- en weerziensborrel op het zonnige terras van het Noord-Zuidhollands Koffiehuis.